Pędzący z prędkością światła dostęp do wiedzy psychologicznej, który  za pomocą rozmaitych publikacji, webinarów czy też krótkich  materiałów  w mediach społecznościowych na dobre rozgościł się w przestrzeni publicznej spowodował nowego rodzaju oczekiwania współczesnego potencjalnego uczestnika terapii wobec tejże terapii.

Z fotela terapeuty, powołując się na swoje doświadczenie gabinetowe, chcę zmierzyć się z dezinformacją, której wynikiem jest nie tylko oczekiwanie ale tez wymóg  klienta siedzącego naprzeciwko mnie w równoległym fotelu.

Oczekiwanie stuprocentowej gwarancji sukcesu przy minimalnym nakładzie pracy własnej !!

Czego nie da Ci terapia, w tym przypadku skoncentrowana na wyjściu z uzależnienia, chociaż możesz i oczywiście masz prawo się spodziewać, ale co nie zawsze jest oczekiwaniem  adekwatnym do rzeczywistej oferty:

1. Przychodzisz wreszcie do specjalisty. Długo się zbierałeś…myślisz sobie…”Dobra…mam tego dosyć…pójdę i będę miał z głowy! I już.
   No nie będziesz miał z głowy a na pewno nie już. Terapia w każdym obszarze nie jest magicznym remedium na Twoje problemy a w tym przypadku na Twoje picie. Terapia to proces który zaczyna się od ustalenia w którym miejscu zażywania substancji jesteś. To rozłożona w czasie, ale z moich obserwacji wynika, że satysfakcjonująca droga dochodzenia do prawdy, jak w rzeczywistości wygląda twoje uzależnienie i jaki masz realny wpływ na zminimalizowanie jego konsekwencji. Będąc w epicentrum objawów choroby i jej mechanizmów trudno o obiektywizm i samodzielność – terapia daje istotne wsparcie: a) zrozumienie procesu oraz b) narzędzia niezbędne do życia bez nałogu. Terapeuta lub grupa terapeutyczna nie poda Ci magicznej pigułki abstynencji, ale pomoże narysować mapę poruszania się na nowym gruncie.
2. Terapeuta nie ułoży za Ciebie poszarpanych lub zerwanych relacji ani nie postawi na nogi innych ważnych obszarów Twojego życia – czy to życie zawodowe, czy problemy finansowe lub prawne powstałe na skutek nadużywania. W trakcie terapii, zarówno indywidualnej jak i grupowej, możesz dojść jak obrać kierunek działania ponieważ niejednokrotnie nałóg powoduje poczucie uwikłania, beznadziei i matni. Otrzymane na terapii narzędzia, niezbędne do utrzymania abstynencji, mogą pomóc Ci przerwać cykl picia co może przełożyć się na poczucie sprawczości, w dalszym etapie i systematyczne żegnanie życiowego kryzysu. Ostateczne działania podejmujesz jednak sam. Weź pod uwagę, że to TWOJE życie, TWOJE relacje, TWOJE problemy finansowe lub prawne, TWOJE konsekwencje TWOJEGO nałogu. I to TY finalnie potrzebujesz zrobić porządek w ważnych dla siebie obszarach.
3. Terapeuta nie podejmie za Ciebie decyzji o wyjściu z nałogu ALE …. może pomóc Ci dojść do tego jakie konsekwencje, zyski i straty będzie miał scenariusz gdy zostaniesz przy piciu i jakie gdy od niego odejdziesz. Ważną wartością terapii jest również to, że pomaga w podtrzymywaniu motywacji do utrzymania abstynencji. Motywacja, to z mojego punktu widzenia, kluczowy warunek trzeźwienia. Chodzi o to byś widział w tym wartość i żeby ci się chciało pracować nad zmianą swoich nawyków. Bez tego trudno prognozować sukces zmiany w jakimkolwiek obszarze życia. Jednak jeżeli nie będziesz widział ani jednego malutkiego promyka sensu w trzeźwym życiu albo na terapię zaciągnęła Cię osoba bliska, to nikt na całym świecie za Ciebie nie podejmie decyzji o wyjściu z nałogu. Żaden program terapeutyczny nie zadziała jeśli pacjent nie ma wewnętrznej chęci zmiany.
4. Terapia nie spowoduje że Twoje ciało nie będzie domagać się substancji. Terapia pomaga zrozumieć związek przyczynowo skutkowy między sytuacjami w życiu a jego odczuwaniem oraz zaopatrzy Cię w narzędzia samoobserwacji, rozpoznawania jego objawów oraz radzenia sobie z odczuwaniem głodu substancji na bieżąco. Wieloletnie zażywanie substancji, utrwalone jako nawyk, z biegiem czasu przestanie być tak dokuczliwe. Jednak głód substancji sporadycznie możesz odczuwać dożywotnio. Pomoc terapeutyczna pomoże Ci wypracować zdrowe nawyki ograniczające ryzyko zachowań czy sytuacji wyzwalających głód substancji.
5. Terapia nie spowoduje że przestaniesz czuć nieprzyjemne emocje i uczucia. To iluzorycznie powodowało zażywanie substancji lub inne kompulsywne zachowanie. W dalszym etapie pracy terapeutycznej, gdy będziesz zaopatrzony w narzędzia samopomocy, przewidziana jest praca z emocjami. Dlaczego? Dlatego, że nałóg spowodował znaczne spłaszczenie w ich odczuwaniu a co za tym idzie w zarządzaniu nimi. Wszystkie emocje jakie mamy w pakiecie osobistym są nam niezbędne do życia ponieważ niosą informację. Osoba w nałogu nie lubi, nie chce odczuwać ale przede wszystkim nie wie co zrobić z bardzo wyraźnymi emocjami więc „wytłumia” je za pomocą substancji. Terapia pomaga uporządkować ale przede wszystkim poznać i zrozumieć odczuwane emocje. Pomaga także nauczyć się  zaufania, że żadna z emocji w pakiecie odpowiednio zaopiekowana nie zabija. Może sprawiać dyskomfort ale w trakcie pracy terapeutycznej uczysz się ten dyskomfort znosić nie wpadając w skrajne stany.
6. Terapia nie da Ci gwarancji dożywotniej abstynencji ale wesprze Cię w nabyciu wiedzy jak zauważać symptomy nawrotu choroby. Da Ci również umiejętności reakcji gdy będziesz w ryzyku powrotu do zażywania. W programie terapeutycznym jednym z ważnych punktów jest przekazanie obszernej wiedzy dotyczącej tego zjawiska oraz wsparcia w momencie zagrożenia, na przykład w grupie zapobiegania nawrotom. Nawrót jest wpisany w chorobę co nie oznacza, że wynikiem nawrotu będzie przerwanie abstynencji i powrót do picia. Narzędzia i wiedza uzyskane w procesie mogą pozwolić Ci w porę zareagować na niebezpieczeństwo i zminimalizować ryzyko powrotu do nałogu.

Terapia to nie magia ale potężne i nieocenione wsparcie w nie zawsze łatwej ale jak najbardziej osiągalnej i wartej wysiłku drodze. Na jednej szali masz picie lub inne używki a na drugiej swoje jakościowe życie, jakościowe relacje, jakościowe poczucie bezpieczeństwa, przede wszystkim w swoim własnym towarzystwie.

Dlaczego więc iść drogą bylejakości i powierzchowności gdy na mecie twoim trofeum może być szczęśliwe i wolne od nałogu życie. Wolisz by substancja kontrolowała twoje życie czy wolisz kontrolować je sam i na nie wpływać? Wolność czy niewola? Bezradność czy sprawczość? Sam sobie odpowiedz…